
Baren en moorden
Sayaka Murata
Moord als ultieme beloning
Haar vorige romans Buurtsupermens en Aardbewoners las ik nog niet, maar om Baren en moorden kon ik niet heen. Honderd jaar vanaf nu heeft Japan dé oplossing gevonden voor de toenemende bevolkingsafname. Als je tien succesvolle zwangerschappen voldraagt, mag je een moord naar keuze plegen. Of je nu vrouw bent of man, jong of oud, dat maakt niet uit. Indien nodig krijg je een kunstmatige baarmoeder getransplanteerd. Een bizarre premisse inderdaad en ook een bizarre uitvoering. Toch is het niet meteen een ver-van-mijn-bed-show zoals je zou verwachten. Er zijn voorstanders van de oude gewoonten, zwanger raken uit liefde, door fysieke seks, al is dit wel flink ouderwets inmiddels. Er zijn voorstanders van de nieuwe gewoonten, met moord als de prachtige beloning voor het leveren van zo'n grote bijdrage aan het land. De aanwezigheid van voorstanders en tegenstanders van tradities en gewoonten zal niemand vreemd zijn. De ander zal altijd denken dat de tegenstander fout zit, raar denkt, het niet bij het juiste eind heeft. Het maakt niet uit aan welke kant je staat, er hoort onbegrip voor de overkant bij. De grote massa die maar gewoon meeloopt met wat er besloten wordt, zijn sterk in het hebben van geen mening. Ook dat kennen we. In Baren en moorden geven de 'overlijders' zich meestal gelaten gewonnen, want zo gaat het nu eenmaal. Als zij dé brief krijgen, gaan ze nog een maand feestvieren en hopelijk hun zaken op orde stellen. Ze weten dat het daarna voorbij is. De manier waarop de moord vervolgens plaatsvindt, is misschien nog wel het meest bizarre.
Je zou denken dat dit niets voor je is, en er zit best veel dood en moord en bloed in het verhaal, maar toch, er valt hier zo veel over te denken. Ultieme weird lit. Ik ga nu toch snel de andere twee boeken ook oppakken.
Uitgegeven in december 2025, Nijgh & Van Ditmar


