De korte vijf #1
'Kort' lezen kan in alle vormen en maten, zelfs als 'kort lezen', gewoon een lekker stukkie lezen. Deze nieuws reeks, 'De Korte Vijf' zal een plek worden waarin ik mijn leeservaringen met voornamelijk korte verhalen deel. Ook andere vormen van kort, zoals columns, essays, novelles, graphic novels en meer zullen voorbij kunnen komen. De verhalenbundel, en zeker de anthologie, is geen geliefde vorm in Nederland, maar wel hier op deze website. Vandaag heb ik korte verhalen voor je, maar ook een columnbundel, een graphic novel en een novelle. Vijf keer kort, plus een gratis kort verhaal.
Shall i croak for you?
Graphic novelDystopisch Amerika
Chinua Achebe - Zoetekauw
Nieuw kort
The bitch that is life
Columns
Venijnig, grof en belezen
Witteman is geen favoriete columnist van mij, vanwege haar venijnige toon en soms brute opvattingen. Een boek óver boeken lees ik echter altijd en dus kwam er voor het eerst een Witteman het huis binnen. Van de eerste column kreeg ik meteen een wedgie, wat een arrogante, ongeïnteresseerde, onvriendelijke stem. Maar toen gebeurde wat ik niet had verwacht. Ik las door en na tientallen columns wende ik aan haar toon. Ik begon het grappig te vinden, ik begon leestips te noteren, ik begon vooral haar ongelooflijke recht voor de raap-stelling te waarderen. Sterker, misschien begon ik die wel een beetje te zien als een mogelijk voorbeeld. Wat als je nou gewoon zo al je onzin kunt droppen, volledig schijt hebbend aan wat een ander vindt. Wat een vrijheid.
Witteman komt heel belezen, gestudeerd en erudiet over, al heb ik soms het idee dat ze er regelmatig voor de leuk een duur woord in gooit, waar een gangbaarder alternatief prima had gestaan. Gaandeweg verdenk ik haar er van hier en daar een snel rondje te googelen om haar onderwerp meer sjeu te geven. Maar ze is ook scherp, creatief, wild in haar zinnen. Ze nodigt de lezer uit een eigen mening te vormen en het maakt haar niet uit of dat hetzelfde is als zij vindt. Het kan haar aan haar reet roesten, klinkt het.
Ben ik het eens met haar? Nee, god nee zeg. Ze gebruikt zonder pardon het n-woord, want aan woke gedoe doet ze niet en ze wenst om de haverklap iemand dood (zelfs zichzelf, als ze zich voorstelt in vreselijke situaties). Ze is grofgebekt, leest meer mannen dan vrouwen, houdt van stoere mannenfeestverhalen vol drugs en drank, hoe ranziger hoe beter. Effectbejag is haar niet vreemd en daar valt ze toch hier en daar mee door de mand.
Het boek is bijna 400 bladzijden dik en met columns van twee bladzijden lang, zijn dat nogal veel ‘stukkies’. Mijn aanvankelijke ergernis over haar toon kwam na een korte fase van bewondering al vlot terug. Ze is zo overdreven anti-feministisch en anti-woke, wat saai.
Daarnaast zijn haar onderwerpen op den duur niet zo verrassend. Het zijn voornamelijk boeken uit de oude (lees: vooral oude, witte mannen) canon die langskomen, ze herleest vroegere favorieten en die haat ze nu of ze ontdekt dat ze nu prachtige leeservaringen vroeger als jong, dom wicht kennelijk niet voldoende kon appreciëren. Ze vist om de haverklap een willekeurig boek uit een minibieb of straatbibliotheekje (waar ze allemachtig fan van is, want betalen voor een boek, ho maar). En soms vermoed ik dat ze tegen de deadline voor haar column aanhikt en dan maar een Donald Duck-vakantieboek, een stripmagazine, een kookboek uit de vorige eeuw of een stokoud streekromannetje pakt om even door te bladeren en iets inhoudsloos over te roepen. Want uiteindelijk hebben haar columns niet zo veel inhoud, maar wel heel veel geroep.
Gratis lezen
Barnacle van Kate Elliott
Op internet zijn ontzettend veel korte verhalen gratis te lezen, zo ook op Reactor (het voormalige Tor.com), een online magazine en community voor fantasy en scifi. Je kan er talrijke leesfragmenten van nieuwe boeken vinden, maar ook complete korte fictie. Het nieuwste gepubliceerde verhaal is Barnacle (circa 10k woorden) van Kate Elliott, die bekend is van meerdere fantasyreeksen, zoals Spiritwalker en Court of Fives). Er is ooit een halfslachtige poging gedaan Spiritwalker te vertalen, maar dat stokte na deel 2. Geniet van Barnacle.
Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief:
‘Kort’ lezen kan in alle vormen en maten, zelfs als ‘kort lezen’, gewoon een lekker stukkie lezen. Deze nieuwe reeks, ‘De Korte Vijf’ zal een plek worden waarin ik voornamelijk mijn leeservaringen met korte verhalen deel. Maar andere vormen van kort, zoals columns, essays, novelles, graphic novels en meer zullen ook voorbij kunnen komen. De verhalenbundel, en zeker de anthologie, is geen geliefde vorm in Nederland, maar wel hier op deze website.
16 Comments
Fijn de eerste nieuwsbrief in de postbus! Ik ben te ongeduldig voor echte kleppers en toch lees ik niet veel kort. Claire Keegan is een favoriet. Niet alleen haar novelles, maar ook haar korte verhalen. En ik was vorig jaar erg onder de indruk van de Belgische auteur Marieke de Maré met Ik ga naar de schapen. Dat heeft misschien iets te veel pagina’s om echt kort te heten, maar er wordt regelmatig niet gesproken en dat is uitgedrukt in witregels. Dus stiekem is het dunner dan het lijkt.
Marieke De Maré las ik ooit deels als optie voor Boek van de Maand, en omdat dat boek het niet werd, las ik niet verder, maar ik vond het fenomenaal. Ik moet hem snel weer eens oppakken. Ik kan niet heel goed vatten wat aan dat boek of die schrijfstijl ik nu zo sterk vind, maar het is gewoon heel erg goed.
Van Keegan las ik nog Helemaal Niks, kan je dat geloven? Ik denk dat ik een beetje gemist heb dat ze ook korte verhalen heeft, wellicht omdat ze echt de koningin van de novelle is. Heb jij een bundel van haar, waaruit je leest?
Jammer dat het destijds niet gekozen is als Boek van de Maand. Het had wat extra aandacht verdiend. Ik gaf Ik ga naar de schapen de volle vijf sterren. Keegan is eigenlijk een korte verhalenschrijver. Foster was een kort verhaal en is uitgebreid tot novelle. Haar debuut verhalenbundel heet Antarctica en vond ik schitterend. In het Nederlands is er een klein boekje uitgegeven met drie verhalen, waaronder het titelverhaal Antarctica uit de vorige bundel. Het heet Op het allerlaatste moment, in het Engels So late in the day. Dat kun je meer zien als een introductie als je haar nog niet kent. Persoonlijk zou ik dan toch voor Antarctica kiezen.
Die is al 25 jaar oud, Antarctia. Dat blijft dan kennelijk goed overeind. Ik zal eens op boekwinkeltjes.nl snuffelen.
De Maré had zeker meer aandacht mogen hebben, maar wellicht is het niet een boek voor de mainstream lezer. Het is wat moeilijk te doorgronden, denk ik. Volgens mij heeft het boek het wel goed gedaan in de (kranten)recensies en dergelijke, maar misschien ook vooral in de Vlaamse.
“Bult” van Marieke is ook heel goed. Eveneens een dunnetje.
Over ‘Bult’ heb ik inderdaad ook goede dingen gehoord. En ik ben wel geïntrigeerd door dat laatste boek, samen met Lara Taveirne.
Vijf lagen zijn er mogelijk in de reactiemogelijkheid hier. Haha, was al benieuwd waar het eindigde.
The Electric State en Super-Frog Saves Tokyo heb ik op mijn te lezen stapel gezet. Goede promotor 😉
We hebben ze! 😃
😀
Ik las vorige week met mijn twee leesgroepen De dag dat Alfred besloot te gaan liggen van Roos van Rijswijk. Dat komt uit de verhalenbundel De dwaler, maar ik haalde het zelf uit Zomeravond, samengestelde verhalen door Anna Drijver, een dun verhalenboekje dat je een paar jaar geleden kreeg voor de actie Zomerlezen. Het is een heel intrigerend verhaal dat heel goed beviel in de groep. Ik had voordien nog nooit iets gelezen van deze auteur. Jij?
Nee, maar het kon wel eens zijn dat ik die De dwaler heb, even zoeken morgen.
Hoezo lees je dat met twee leesgroepen, hoe werkt dat?
En vond je zelf de schrijfstijl mooi, bijzonder?
Is ‘De dag dat Alfred besloot te gaan liggen’ dat verhaal waar hij langzaam in het trottoir verdwijnt? Heel vreemd, maar gaaf verhaal!
Oh, dat klinkt heel bijzonder 🙂
Ik las onlangs, Rimpeling van Bibi Dumon Tak. Klein maar heel fijn, ik gaf het 5 sterren.
De biografie van een vlieg van Jaap Robben, zo puur en gevoelig geschreven. Tjonge, er kwamen tranen.
Inderdaad, Ik ga naar de schapen van Marieke de Maré, prachtig. Bult staat in de kast op zijn beurt te wachten.
Rimpeling heb ik nog liggen. Biografie van een vlieg vond ik ook prachtig. Heel bijzonder verhaal.