De Weird van oktober 2025
Wie denkt dat het in Nederland met de speculatieve genres beroerd is gesteld, mag zich gerustgesteld voelen. Er worden wél boeken in deze meest creatieve en door mij geliefde genres uitgegeven. Er hangt alleen over het algemeen een mainstream etiketje aan. In dit artikel vind je boeken die naar de toekomst kijken, de ruimte in schieten, regelrechte fantasy zijn of gewoon lekker weird. Dit is de weirdscore van oktober.
Toekomstroman uit de PolderSF
PolderSF is de nieuwe benaming van een opkomend genre, gemunt door Martijn Lindeboom. Zijn definitie luidt: 'Een subgenre van zowel literatuur als speculatieve fictie, dat oer-Nederlandse literaire onderwerpen, zoals onder andere jeugdtrauma’s, ontzuilingsworstelingen, oudercomplexen, angst voor verandering, maatschappelijke status en seks(uele geaardheid), koppelt aan expliciet speculatieve elementen, zoals tijd- en ruimtereizen, futuristische technologie, andere samenlevingen en toekomstvisies.' De nieuwe roman van Koen Caris, die in 2021 debuteerde met Stenen eten, valt onder dit genre. Het speelt in een zeer nabije toekomst (2035), bevat een niet nader omschreven energietechnologie én een grote kloof tussen arm en rijk. Een blik op de eerste bladzijden onthult een merkwaardig zemelige schrijfstijl die mogelijk/hopelijk het verhaal dient.
Stad O. van Koen Caris, verschenen bij Atlas Contact op 14 oktober
Een mix van Steel Magnolias en Dracula
De laatste tijd lijkt horror een heel klein beetje voet aan de grond te krijgen in Nederland, met bijvoorbeeld de vertaling van I'll Quit When I'm Dead van Luke Smitherd, maar ook deze eerste vertaling van een boek van horrorschrijver Grady Hendrix. De Southern Book Club's gids voor Slaying Vampires verscheen al in 2020 en is niet het nieuwste boek van Hendrix (dat is Witchcraft for Wayward Girls), maar wellicht probeert de uitgever met het boekenclubelement een beetje mee te surfen op de cosy golf. Kan dat, cosy horror? Ik denk het wel en ik denk dat dit het is. Het verhaal draait om Patricia en haar leesclub, waar een nieuw lid wordt verwelkomd. Een heel bijzonder nieuw lid, met een paar opvallende eigenaardigheden. Cosy horror, waarom niet?
De Southern Book Club's gids voor Slaying Vampires van Grady Hendrix (vertaald door Hilke Makkink), verschenen bij A.W. Bruna op 7 oktober
Is Lucy een slecht mens?
Kind van de aarde van Anne Eekhout, verschenen bij De Bezige Bij op 30 oktober
Aladdin en Sheherazade
Het is moeilijk dit boek te duiden qua genre, maar het lijkt om een mix tussen fictie en memoires. Ik citeer de flaptekst: 'Door de ogen van Aladdin vraagt Jeanette Winterson ons anders te kijken. Een weeskind, straatschoffie, en nietsnut, maar hij was de meester over zijn eigen verhaal. Jeanette Winterson is geadopteerd, groeide op in de arbeidersklasse,
en was dus voorbestemd voor de fabriek. Maar zo hóéft het niet te lopen. De bibliotheek waar ze alles verslond en Sjahrazaad uit Duizend-en-één nacht leerden haar een belangrijke les: het leven is vaak een wrede teleurstelling,
maar dat is niet het enige verhaal. Je hebt het zelf in handen.' Het lijkt me een indringend en krachtgevend verhaal over de magie van verhalen, van lezen. Vrijwel alle boeken van Jeanette Winterson zijn vertaald naar het Nederlands en keurig bij het literatuurgenre ondergebracht, waar het in het buitenland genoemd wordt wat het is, horror, fantasy, speculatief. Jazeker, ook zij is er een van ons.
en was dus voorbestemd voor de fabriek. Maar zo hóéft het niet te lopen. De bibliotheek waar ze alles verslond en Sjahrazaad uit Duizend-en-één nacht leerden haar een belangrijke les: het leven is vaak een wrede teleurstelling,
maar dat is niet het enige verhaal. Je hebt het zelf in handen.' Het lijkt me een indringend en krachtgevend verhaal over de magie van verhalen, van lezen. Vrijwel alle boeken van Jeanette Winterson zijn vertaald naar het Nederlands en keurig bij het literatuurgenre ondergebracht, waar het in het buitenland genoemd wordt wat het is, horror, fantasy, speculatief. Jazeker, ook zij is er een van ons.
Eén Aladdin, twee lampen van Jeanette Winterson (vertaald door Arthur Wevers), verschenen bij Pluim op 20 oktober
Een moderne Alice in Wonderland
Verspreid over de aarde van Yoko Tawada (vertaald door Luk Van Haute), verschenen bij Koppernik op 9 oktober
Meer weird in oktober
- Vianne van Joanne Harris - het deel '0' in de Chocolat-reeks, een prequel waarin een jonge zwangere vrouw haar liefde voor chocolade ontdekt.
- De stiltefabriek van Bridget Collins - een kostbare zijde die het lawaai van de wereld kan overstemmen, dat heeft vast geen keerzijden ...
- De letter M van Natasha Pulley - in het Franse rijk ontdekt een Britse slaaf een vreemde ansichtkaart.
- Het boek van verloren uren van Hayley Gelfuso - Lisavet groeit op in de tijdruimte, een bibliotheek vol herinneringen, tussen de gedachten van anderen.
- Voordat we elkaar kwijtraken van Toshikazu Kawaguchi - het vijfde deel in de healing fictionreeks Before the coffee gets cold
Weirde heruitgaven in oktober
- Grimmige sprookjes van Louis Paul Boon - parodieën van klassieke sprookjesverhalen, waarin het vertrouwen in een fantastische afloop van de geschiedenis stevig wordt onderuitgehaald.
- De zwarte kat & andere spannende verhalen van Edgar Allan Poe - een rainbowpocket van de meester van het duistere, speciaal voor Halloween.
- Het vreemde verhaal van Dr. Jekyll en Mr. Hyde van Robert Louis Stevenson - een tijdloze klassieker over de dunne grens tussen goed en kwaad.
- Jonathan Strange & Mr. Norrell van Susanna Clarke - om de twintigste verjaardag van deze genreklassieker te vieren verschijnt er een prachtige gebonden heruitgave.
Romantasy en YA fantasy in oktober
Romantasy is niet voor mij, ik ben er de lezer niet voor. Maar voor de volledigheid van dit maandoverzicht, hier de romantasy én YA fantasytitels van oktober.
- Killer instinct van Jennifer Lynn Barnes - het tweede deel in de serie The Naturals (Blossom Books)
- Very Bad Kings & Very Bad Elite van Jane S. Wonda - de eerste twee delen van Kingston University, een dark romance-serie
- For Whom The Belle Tolls van Jaysea Lynn - een cozy romantasy in luxe editie
- De scharlaken troon van Sara Raasch - romantasy rond de trope enemies-to-lovers met sprayed edges
- Voordat ik loslaat van Gabrielle Meyer - het tweede deel in de Timeless-reeks
Heb jij een 'weird' boek gespot, gelezen, gezien, geleend, gekocht, gewenst? Laat het weten onder dit artikel!
Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief:
Wie denkt dat het in Nederland met de speculatieve genres beroerd is gesteld, mag zich gerustgesteld voelen. Er worden wél boeken in deze meest creatieve en door mij geliefde genres uitgegeven. Er hangt alleen over het algemeen een mainstream etiketje aan. In dit artikel vind je boeken die naar de toekomst kijken, de ruimte in schieten, regelrechte fantasy zijn of gewoon lekker weird. Dit is de weirdscore van oktober.
39 Comments
Nu ja Patricia van de Vampire slaying Leesclub was onderhouden, vermakelijk en cosy. Ondanks de gruwelen.
Pulley en Collins heb ik ook de ebooks van gekocht.
Anne Eekhout en Winters gaan op mijn verlanglijstje. Mary van Eekhout had ik nog niet gelezen.
5 minuten geleden werd de papieren Thomas Oldeheuvelt binnengebracht. Goed voor nachtelijke merries in gallop en racende harten. Er ligt genoeg fantasy en sf op de leesstapel. Zo is Chimaera er een die bovenop ligt. Nadat ik de verhalen uit heb is deze het eerst aan de beurt. Ondertussen lees ik stukjes uit de laatste Barker.
Welke Barker is dat?
Ik moet een beetje doorwerken, want TOH is alweer van de Weird van november. Ik loop achter de feiten aan, maar ik kom er wel!
Ik ben meteen in Het laatste verhaal van TOH gedoken toen het gisteren op de deurmat viel. En oh, wat is het weer heerlijk! Volgens mijn man klopt er echt iets niet aan mij met die liefde voor horror, weird, sf en alles wat er tussendoor fladdert. Cosy horror? Laat maar komen! Ik heb De Southern Book Club’s gids voor Slaying Vampires gereserveerd bij de bieb. Ondertussen heb ik ook ontdekt dat Buffy the vampire slayer herhaald wordt op de Paramount zender. Ik kan mijn lol niet op hier 🙂
Verder ben ik ook begonnen in Chimaera, dat is wel echte literaire SF, voor zover dat bestaat. Serieuze kost. Maar ik kan het hebben 😉
Jaaa, Buffy kijk ik ook op tv, elke werkdag twee afleveringen. We zijn nu halverwege seizoen 5 alweer. Zo’n 25 jaar oud, volgens mij, maar het blijft echt een ijzersterke serie. Op Disney herkijk ik Angel.
Hoe bizar, ik hou niet van vampieren enzo maar heb gek genoeg gisterenavond “just for fun” de eerste 2 afleveringen gekeken van Buffy (op Disney). Ik keek het vroeger wel maar ik ben nu niet meer zo onder de indruk vooral niet van alle speciale effecten. En sinds Bones zie ik Angel toch ook anders…
De special effects waren voor die tijd ook al niet best, budgetkwestie, denk ik.
Wat heeft Bones voor je visie op Angel gedaan?
De acteur die Seely Booth speelt in de serie Bones speelde Angel. Hij is zo jong in Buffy en laat ik aardig zijn en hem “awkward” noemen in die rol in die eerste delen. Ik was ook geen erg fan van Buffy toen het 1e keer op tv was trouwens. Ik vind hem beter als FBI agent samen met Dr. Brennan misschien ook omdat hij daar gewoon een man speelde in plaats van een getormenteerd vampier. Maar smaken verschillen gelukkig.
Ah op die manier. Bones keek ik ook vaak en daar speelt hij een heel ander personage.
Buffy (en Angel, maar Buffy vind ik uiteindelijk beter) is een melancholische liefde, nostalgische pret. I love it en ik moet na de twee laatste seizoenen toch weer even op zoek naar iets anders voor druilerige momenten.
Ik ben ook bezig in Chimaera. Goed geschreven (al worden sommige woorden – vooral ‘computers’ – wel veel herhaald) en met interessante ideeën. De dryaden vind ik erg interessant, benieuwd waar het heen gaat.
Ik hou van vampieren! The Southern Book Club’s gids voor Slaying Vampires lijkt me wel wat, net als het boek van Anne Eekhout. Mary vond ik heel sfeervol. De Stiltefabriek staat al op mijn TBR, maar heb ik nog niet gekocht. Ik kocht wel For Whom the Belle tolls. Ik ben er in begonnen, maar ik vind het na 100 pagina’s erg traag. Ik weet niet of ik het nog 700 pagina’s volhoud, haha. Ik las in oktober “mainstream weird”; scifi smut, Mate van Ali Hazelwood (over vampieren en weerwolven) en een boek van Ilona Andrews. Daarna begonnen in Caraval van Stephanie Garber. Inmiddels al in boek drie bezig. I love it!
Dat boek van Ilona Andrews wordt door de uitgever Romantasy genoemd. Volgens mij is het eerder een humoristische detective met buitensporig veel geweld. Het lijkt wel een script voor een Quentin Tarantino film, grenzend aan pulp. Maar Romantasy? Ik betwijfel het.
Caraval las ik jaren geleden en daar heb ik me reuze mee vermaakt. Ik las geen verdere delen, maar dat is omdat dat gewoon mijn ding niet is. Welke van Ilona Andrews lees je? Ik heb een paar delen van haar Kate Daniels-serie gelezen, toen ik nog in mijn urban fantasy fase zat. Destijds nooit ontdekt dat het een auteursduo is! Haar nieuwe van voorjaar 2026 lijkt me wel leuk ook, This Kingdom Will Not Kill Me.
In het Nederlands heet het boek van Ilona Andrews Kroon van vuur, in het Engels Burn for me. Het eerste deel uit de serie Hidden Legacy. Al moet ik toegeven dat de foeilelijke Amerikaanse cover veel weg heeft van een bouquetje. Als je daarop afgaat, dan snap ik de claim Romantasy.
Oh ja, en This Kingdom Will Not Kill Me lijkt me erg leuk. Het is puur vermaak. Gewoon lekker af en toe.
Ha, die merkwaardig zemelige schrijfstijl in “Stad O” viel me ook direct op. Het is het boek van de maand bij Hebban. Gelukkig ben ik eerst gaan zoeken naar een leesfragment.
Ik wilde Stad O gaan lezen, deelnemen aan de leesclub, maar nu lees ik “een merkwaardig zemelige schrijfstijl” en jij begaat dat ook nog… Ik vond geen sneak preview bij de leesclub. Denken jullie dat het een onderdeel is van het verhaal? Of is er iets mis met de stijl van Koen Caris. Hij won niet alleen die debuutprijs, maar onlangs ook een prijs voor een toneelstuk. Dat is nog altijd geen garantie voor een goede roman natuurlijk.
Martijn las het boek al, hij komt even langs hier om die schrijfstijl toe te lichten. Ikzelf vond het zo vreemd dat ik direct aannam dat het met opzet was gedaan. Je kan hier een fragment lezen: https://www.atlascontact.nl/boek/stad-o/ Het lijkt me wel een goed boek voor discussie.
En nee, zo’n prijs is zeker geen garantie, soms slaat een tweede de plank ineens allemachtig mis. Het overkomt de besten.
Stad O. is een leuk boek, met een interessante premisse en een bijzondere schrijfstijl. In het begin vond ik het inderdaad wat zemelig: de personages deden allemaal wat overdreven ‘kijk mij eens gelukkig zijn’. Ik weet niet zeker of dat went, of dat de stijl ‘normaler’ wordt verderop, maar toen ik me bedacht dat de zemeligheid heel goed past bij wat de schrijver en zijn personages de lezer én zichzelf wijs proberen te maken, vond ik het eigenlijk wel goed passen. En later viel het me helemaal niet meer op, toen zat ik in het verhaal en dat liep als een trein. Dus ik zou me niet laten afschrikken!
Ja. Vreemd dat ze er nu ook al geen sneak preview meer bijvoegen. Bij “De standaard boekhandel” kan je er een vinden.
Koen Caris schrijft vooral toneelstukken, en dat merk je wel: veel korte dialogen.
Bij “Stenen eten” is me dat eigenlijk niet zo opgevallen. Ik vond dat een goed boek.
Haha, ja die kwalificatie viel me ook meteen op. Wil ‘Stad O.’ toch nog steeds erg graag lezen .
Ik heb een mazzeltje, kreeg zojuist De stad O. in de schoot geworpen om na te luisteren 😊
Oh, wat toevallig. Ik ben benieuwd wat je van de stijl vindt. Leest ie zelf voor?
Nee, het wordt (niet onverdienstelijk) voorgelezen door Jamie Grant, passend bij de hoofdpersoon. Inmiddels uitgelezen en geluisterd en het viel mij helemaal niet tegen. Ik moest een beetje denken aan Wat wij zagen van Hanna Bervoets.
O en qua stijl vond ik het aanvankelijk erg “YA”, maar ik vind het heel passend bij de denkbeeldige stem van de personages. Uiteindelijk viel het me niet eens meer op terwijl ik het ook echt heel geschikt vind voor het VO
Ik ben wel benieuwd naar Stad O. eigenlijk. Vooral omdat het misschien ook een toekomstige lijster zou kunnen zijn. Ik ben de boekenvraagbaak in de familie en met drie tieners die nu of binnen een paar jaar aan hun leesdossier moeten gaan werken, ga ik me daar wat meer op richten. Oorspronkelijk Nederlandstalige literatuur dat matcht met deze leeftijdsgroep.
Daar lijkt Stad O. me zeker erg geschikt voor.
Ken jij Lekker boekie! van Bas Steman?
Nee, ken ik niet. Aanrader?
Ik heb ”m net opgezocht, komt op de planning voor komende weken 😄
Zeker, aanrader voor inspiratie voor lezen krijgen in een pluk pubers die het (lees)licht nog niet zien.
Wat maakt ‘Vianne’ weird lit? Is dat niet een ‘gewone’ roman?
Zoals gewoonlijk slof 🐌 ik een beetje achteraan, door nu pas een YA fantasy van september te gaan lezen (‘Gespleten adem’ van Oomens) en de chrononauten eindelijk in huis is.
De magie van de chocoladeproducten is niet helemaal van deze wereld in Chocolat. Dat effect verwacht ik in Vianne dan ook wel.
Is dat die van Dick Weber, die met de chrononauten?
Ja, dat is ‘em. Veel te lang geduurd …
De magie van chocolade … ja natuurlijk, logisch. Dat zal in ‘Vianne’ ook zeker zitten.
Tof om je eerste nieuwsbrief in mn box te vinden, btw. Congrats!
In Vianne zit wel een vleug magisch realisme, is dat een mogelijk criterium?
Yes, zie hierboven, ze heeft toch wat mysterieuze manieren om invloed uit te oefenen via haar chocolade.
Ik ben niet zo’n weird-lezer, maar laat ik nu net ‘Stad O.’ op mijn lijst hebben gezet. En dan schrijf jij “…een merkwaardig zemelige schrijfstijl…” Daar word ik helemaal niet blij van natuurlijk.
Jouw enthousiasme over Anne Eekhout wakkert mijn nieuwsgierigheid wel aan.
Ik geef meteen antwoord op mezelf haha, want ik zie hierboven nu wat Martijn over ‘Stad O.’ zegt, dus het boek mag nog even op mijn lijst blijven staan.
Nice 🙂
Ik ging er gewoon van uit dat ik geen weird-genre lezer ben, maar ik word toch wel heel nieuwsgierig. Mijn WIL is aangevuld:)
Zo hield ik Murakami altijd op een afstand, maar ik ben helemaal om.
Oh dat is geweldig. Dat is helemaal het doel van mijn hele website, mensen verleiden tot de weird. 😄 Heel fijn!