Debbie las in februari en maart
Had iemand me niet kunnen vertellen dat twee (2! twéé!) pleegpups tegelijk in huis hebben je leestijd drastisch decimeert? In mijn vorige leesupdate zou Mano bijna aankomen en was Cooper acht weken zonder enige interesse van potentiële baasjes hier. Mano is hier inmiddels bijna anderhalf maand en Cooper bijna 3,5 maand. Cooper (zijn officiele naam is Brad) vangt nog steeds geen interesse. Mano wel, want hij is fluffy en schattig op foto's, maar er zit nog geen goede match tussen. Het is ondertussen druk met vier honden in huis, maar vooral enorm genieten. Het zijn zalige beestjes, zo lief, grappig en leuk, wel met elk hun uitdagingen natuurlijk. En nog volop in ontwikkeling.
Ik las in februari en maart samen slechts acht boeken (na de vliegende start van tien in januari). Je vindt ze hieronder. Wel ben ik inmiddels ook bijna door de zes avonden van mijn Diep Lezen-cursus heen. Daar vertel ik ook over in dit artikel.
Potjandrie, vergeten de plaatjes te vervangen in de nieuwsbrief. Sorry!
T. Kingfisher - dé oplossing voor leesdips
In de Diep Lezen-cursus die ik momenteel doe verkondigde ik onlangs nog dat ik zelden tot nooit meerdere boeken van een auteur lees. Meteen moest ik mijn ongelijk bekennen met maar liefst vier boeken van Octavie Wolters in januari en drie boeken van T. Kingfisher in februari. Achter elkaar zelfs!
T. Kingfisher is het pseudoniem van Ursula Vernon, schrijfster van kinderboeken en comics. Als Kingfisher schrijft ze sinds tien jaar voor volwassenen, in met name de genres horror en (cosy) fantasy. In die tien jaar leverde ze als Kingfisher vijftien standalones af, elf boeken in reeksen, drie verhalenbundels en drie novelles. Dat is nog eens een productie. Ik ben heel blij met al die titels, want ze zijn het ultieme medicijn tegen leesdips en ze fungeren uitstekend als troost bij migraines of andere sippe dagen. Haar stijl is toegankelijk, haar verhalen zijn intelligent, plezierig, grappig, leuk, met spanning, diepgang en veel originaliteit. Ik las deze drie boeken van haar:
Nine Goblins is een regelrechte cosy fantasy. Als je Travis Baldree (van Legends and Lattes) wat te knullig vindt met al die koffietjes die gedronken moeten worden en andere heikneuterige scènes, dan is dit boek echt iets voor je. In Nine Goblins krijg je een echt avontuur voorgeschoteld, rond een groep goblins die midden in een grote oorlog ineens gesplitst raken van hun eenheid en diep achter de vijandelijke linie belanden. Met hun kleine groepje komen ze voor interessante problemen te staan. Spannend, grappig, aandoenlijk en echt erg leuk.
De novelle Nine Goblins van T. Kingfisher verscheen voor het eerst in 2013 en is daarmee haar debuut onder dit pseudoniem. Het boek verscheen in 2026 opnieuw, nu bij een grotere uitgeverij, Titan Books.
Ik pakte meteen na deze eerste kennismaking met Kingfisher het volgende boek op, What Moves the Dead. Het is het eerste deel van de (alweer cosy) horror-trilogie Sworn Soldier. Ondanks het cosy karakter is dit verhaal boek ook flink duister en naar. Een non-binaire hoofdpersoon probeert hun vrienden te helpen, maar dat blijkt nog helemaal niet zo makkelijk dankzij een vreemde schimmelgroei in het kasteel en het nabij gelegen meertje. Creepy!
What Moves the Dead verscheen in 2022 en won de Locus Award for Best Horror Novel.
Snel pakte ik het laatste boek op dat ik van Kingfisher in mijn bezit had, Thornhedge. Deze novelle verscheen in 2023 en won zowel de Hugo als de Locus voor beste novelle. met daarnaast nog nominaties voor de Nebula, World Fantasy en British Fantasy Awards. Het is een soort hervertelling van het sprookje Doornroosje, maar met een aantal heel boeiende aanpassingen. Zo wil je echt (echt!) niet dat deze schone slaapster wakker wordt en is het hoofdpersonage Toadling, een klein, lang levend, zichzelf wegcijferend wezentje. Dit is zo'n lief en origineel verhaal, met toch ook weer een paar buitengewoon akelige horrorscènes.
Thornhedge is verkrijgbaar in paperback inmiddels.
Na deze fantastische drievoudige rit bestelde ik snel nieuwe boeken van deze auteur, Snake Eater en Wolf Worm liggen klaar, met op de ereader nog de collectie korte verhalen The Halycon Fairy Book. Van dit geweldige en omvangrijke oeuvre is slechts een boek vertaald naar het Nederlands, een jaar geleden bij Boekerij: Een magiërshandleiding voor defensief bakken.
De empatische Murderbot
Na de drie Kingfishers was ik nog niet klaar met heerlijk entertainment, dus ik pakte het vierde deel op van de Murderbot-serie van Martha Wells, Exit Strategy. Het is de vierde novelle in de reeks over de zelfbewuste beveiligingsrobot, met een grote liefde voor soapseries. Inmiddels telt de serie elf boeken, waarvan deels novelles, deels dikke romans en hier en daar een tussendoortitel (een .5-deeltje). De boeken zijn verfilmd in de gelijknamige Apple-serie met Alexander Skarsgard in de hoofdrol. En de eerste vier titels zijn vertaald naar het Nederlands, maar wel alleen in de digitiale vorm en als luisterboek.
In Exit Strategy ontdekt Murderbot dat Dr. Mensah, zijn voormalige eigenaar/vriend/opdrachtgever, ontvoerd is door een bekende tegenstander. Murderbot bedenkt een plan om haar te bevrijden.
Heerlijk avontuur weer, met ingewikkelde strategieën en spannende actie zoals altijd. Murderbots empathische ontwikkeling voert altijd een belangrijke ondertoon in deze boeken. Bewustzijn en individuele identiteit van AI's is een voortdurende thema. Mag je wel iets bezitten dat zelfbewust is?
Exit Strategy van Martha Wells kwam uit in 2018.
Opnieuw een poging
In tegenstelling tot velen ben ik niet echt een fan van Thomas Olde Heuvelt. Ik begon ooit aan Hex, maar de puberale vertelstem stond me tegen, waardoor ik stopte en niet ontdekt heb hoe het met de heks af liep. Later las ik Orakel en November volledig. Van Orakel vond ik de eerste helft heel spannend en fijn (en eng!) om te lezen, maar gebeurde er daarna iets dat ik heel erg flauw vond. November vond ik een beetje een rommeltje, kan ik me herinneren. Beide boeken kregen drie sterren van mij.
Van zijn nieuwe boek, Het laatste verhaal van Jamie Gunn, vond ik de premisse erg leuk, dus ik pakte toch ook dit boek weer even op. Heel origineel is het idee niet, het lijkt op de film The Ring, waarin iedereen die een bepaalde videoband bekijkt een week later dood is. In dit boek is het gevaarlijk het einde van een verhaal te horen of lezen.
Waar Olde Heuvelt naar mijn idee wel vaker moeite heeft met de plot op de rails te houden, gebeurt dat ook hier. Het boek lijkt te bestaan uit een handvol losse delen, die slechts losjes of zijdelings met elkaar te maken hebben. Ze grijpen steeds terug op de premisse van een dodelijk verhaaleinde, maar echt op elkaar voortborduren doen de delen niet. Een warrig middendeel dat sterk autobiografisch aandoet, is niet slecht geschreven, maar past zo slecht in de plot qua stijl en gebeurtenissen dat het vooral een verwarrende stoorzender is. Door deze chaos en de met los zand aan elkaar zittende onderdelen van het verhaal, heeft het slot ook geen impact.
Helaas wederom geen succes voor mij. Dit boek eindigde zelfs met een lagere twee ster-waardering. Ik laat me beter niet meer verleiden door een premisse om van te smullen.
Het laatste verhaal van Jamie Gunn is uitgegeven in 2025, bij Prometheus. Het boek staat niet op de artikelbanner, ik las het op mijn ereader.
Lekker makkelijk
Heb jij wel eens het gevoel van ongelooflijke FOMO (Fear Of Missing Out) over de duizenden literaire klassiekers die je eigenlijk ooit nog wel wilt lezen? Lees dan het boek De 90 bekendste boeken voor mensen met haast, waarin het uitgangspunt van 90 klassiekers in slechts een paar stripplaatjes uit de doeken wordt gedaan. Het is een musthave in mijn boekenkast vol boeken over boeken en ik (her?)las het nu in een ruk uit. Ik snap ook wel waarom ik niet meer weet of ik het al eerder heb gelezen, want ook nu kan ik me helemaal niet zo veel herinneren uit het boek. Waar gaan al die negentig boeken over? Toch maar zelf lezen ...
De 90 bekendste boeken voor mensen met haast kwam uit in 2010 bij Kosmos Uitgevers en is alleen tweedehands nog te vinden voor een paar euro.
Amaze, amaze, amaze
Het boek staat al jaren in mijn kast, maar het lukte me nooit om eraan te beginnen of in ieder geval om voorbij het eerste hoofdstuk te komen. Niet omdat ik het slecht vond, het was er gewoon het goede moment nooit voor. Tot nu, ik had ontzettend zin in een fun boek, een lekker boek waarvan je honderden pagina's achter elkaar kunt lezen. Ik pakte deze Weir weer uit de kast en las het in een paar dagen uit. Zaaaaalig! Het boek bevat behoorlijk veel wetenschappelijke informatie en daar moet je als lezer wel een plekje voor vinden. Ik vond het vooral boeiend en leuk, maar ik ben dan ook al een sciencefictionlezer. Het verhaal is aandoenlijk, grappig, lief, spannend, verrassend en echt ontzettend leuk. De verfilming, met Ryan Gosling in de rol van astronaut-tegen-wil-en-dank Ryland Grace, draait net in de bioscopen en de eerste geluiden zijn ontzettend positief. Een echt vriendschapsboek. Fist me bump!
Ik heb nog weken Astrophage om me heen gezien en gedacht aan Taumoeba.
Project Hail Mary kwam uit in 2020 en is in een goedkope paperback te vinden. Het boek is ook vertaald naar het Nederlands. Er zijn nu in zowel Engels als Nederlands filmedities te vinden vooral.
Huiswerk!
Deze debuutroman was onderdeel van de Diep Lezen-cursus van zes avonden die ik gevolgd heb (aanstaande woensdag is de laatste keer). We hebben in deze avonden van elk twee uur allerlei onderwerpen besproken, zoals perspectiefsoorten, tijdlijnkeuzes, stijlen, personages, et cetera. Als rode lijn door al deze avonden kwam Een familiekwestie langs. Debutante Claire Lynch schreef eerder een non-fictieboek over moederschap en dat is ook een groot thema in dit boek. Zij is, net als de hoofdpersone, lesbisch, en ook dat speelt een stevige rol in haar roman. Het is een toegankelijk verhaal, heel soepel geschreven, met mooie taal, fijne inzichten en een prachtige ontwikkeling van de personages. Er is heel veel te bespreken over het boek, dus een fijne leescluboptie eventueel!
Een familiekwestie is uitgegeven in 2025, bij Wereldbibliotheek.
En dat zijn ze, acht boeken in februari en maart.
Had iemand me niet kunnen vertellen dat twee (2! twéé!) pleegpups tegelijk in huis hebben je leestijd drastisch decimeert? In mijn vorige leesupdate zou Mano bijna aankomen en was Cooper acht weken zonder enige interesse van potentiële baasjes hier. Mano is hier inmiddels bijna anderhalf maand en Cooper bijna 3,5 maand. Cooper vangt nog steeds geen interesse. Mano wel, want hij is fluffy en schattig op foto’s, maar er zit nog geen goede match tussen.
Ik las in februari en maart samen slechts acht boeken (na de vliegende start van tien in januari). Je vindt ze hieronder. Wel ben ik inmiddels ook bijna door de zes avonden van mijn Diep Lezen-cursus heen. Daar vertel ik ook over in dit artikel.
21 Comments
Ik heb inmiddels ook meerdere Kingfishers verslonden (deels andere :-), lig een paar Murderbots voor en eens over Project Hail Mary, fijn boek. De hondjes zijn geweldig, echt belachelijk dat er nog zo weinig (geschikte) belangstelling voor ze is…
Tja, het gaat niet helemaal zoals verwacht met de pleegpups, maar het komt goed! Ze komen zeker goed terecht, want daar zorgen wij voor.
Ik heb één Kingfisher en één Murderbot gelezen, maar ik denk dat er in de toekomst meer zullen volgen. Volgens mij ben ik de enige lezer die Project Hail Mary verschrikkelijk vond. De wetenschap vond ik niet echt boeiend en het verhaal eigenlijk ook niet. Dit jaar las ik tot nu toe ook 18 boeken, maar ik heb mijn reading challenge teruggeschroefd naar 72. Ik wilde iets minder druk en dat bevalt prima tot nu toe. Maart verliep niet helemaal vlekkeloos met een ziekenhuisopname vanwege een ontstoken galblaas. Als je drie dagen in het ziekenhuis ligt, krijg je ineens allerlei boeken cadeau of te leen. Daarom ben ik nu bezig in de nieuwste Dan Brown, maar de formule is voor mij uitgewerkt. Ik vind het niet erg goed, maar ja… een gegeven paard… De hondjes lijken me superleuk. Hopelijk wordt er snel een geschikte match gevonden.
Jeetje, Katja, je valt van het ene in het andere. Beterschap. Hopelijk was dit het voorlopig.
Helaas ben ik er nog niet vanaf. De spoedoperatie is afgebroken toen ze zagen dat de ontsteking te hevig was. Het risico op complicaties was te groot. De ontsteking zou door een antibioticakuur moeten afnemen. En over een week of 6,7,8 gaan ze een nieuwe poging doen om de galblaas te verwijderen. Daarna hoop ik er wel definitief vanaf te zijn.
Ik hoor zo veel ervaringen in mijn omgeving met lastige galblazen, het valt echt op, wat vreemd. En het lijkt me zo pijnlijk en akelig.
De nieuwe Dan Brown heb ik ook, omdat ik FOMO had, maar het lukt mij ook niet zo heel goed om me er nog aan over te laten.
Dat je Project Hail Mary vreselijk vond, vind ik heel jammer om te horen, maar het kan natuurlijk. Het is best een dik boek, heel veel wetenschap en een heel vreemde setting. Dat moet je allemaal wel een beetje liggen. Ik vond het werkelijk fantastisch, maar volgens mij is dit ook wel zo’n ‘love it or hate it’-boek.
Opspelende galblazen zit in de familie. Mijn oma is zelfs aan een gesprongen galblaas overleden. Hierdoor vind ik het ook een beetje eng. Alsof ik nu een wandelende tijdbom ben. De Dan Brown had te veel infodumps en het plot verliep volgens de vaste formule met cliffhangers aan het eind van bijna elk hoofdstuk. Het irriteerde me. Ik ben nu begonnen in Innamorata van Ava Reid. Het is heel duister en luguber tot nu. Bevalt me een stuk beter.
Ik las het boek in Nederlands van Kingfisher. Had gezien dat er al meerdere Engels talige zijn, dat houd me toch een beetje tegen 😅.
Project Hail Mary las ik vorig jaar in t Nederlands, afgezien van de erg technische stukken vond ik het geweldig! Ga de film niet kijken, ik hou t bij de beelden die ik in mijn hoofd heb.
Wat een werk, 2 pleeg hondjes naast 2 honden van jezelf! Knap! Hopelijk komt er een goede match, al zal dat zeker pijnlijk zijn.
De film schijnt wat minder wetenschap te doen en meer humor. En de beelden schijnen geweldig en heel mooi te zijn. Ik wil hem wel zien, maar niet per se in de bios.
Engels lezen lukt niet lekker voor jou? Het is wel een fijne auteur om in Engels te lezen, al zijn de historische boeken met lastige termen dan mogelijk weer wat minder handig. Ik lees nu Wolf Worm en dat is minder soepel dan Nine Goblins bijvoorbeeld.
Die 90 bekendste boeken voor mensen met haast, dat zijn zo van die boeken die ik tegenwoordig niet meer koop. Het doet me denken aan “De boekenapotheek”, waarin je voor elke aandoening een geschikt boek kan vinden. Ik heb dat boek hier staan, maar ik kijk daar eigenlijk nooit meer in. 🤔
Ja, die heb ik ook, die boekenapotheek. Ik heb een verzameling boeken over boeken en het meeste daarvan is heel serieus, maar er zit ook wel wat ‘luchtig spul’ tussen. Zoals ‘How to talk about books you haven’t read’ van Pierre Baynard.
Oh, wat ongelofeloos dat er geen belangstelling voor Cooper is. Het is dat we sinds negen maanden zelf een hond uit Spanje hebben en willen kijken of we in aanmerking komen om een KNGF-pup op te voeden, maar anders….
Je hebt goed verwoord hoe ‘Het laatste verhaal van Jamie Gunn’ op mij overkwam en ik denk dat het gelijk mijn laatste verhaal van Thomas Olde Heuvelt is.
‘Project Hail Mary’ heb ik indertijd met de Hebban leesclub gelezen en ik vond het geweldig. Een aansporing om meer SF te lezen, maar ja, de praktijk blijkt wat weerbarstig.
Nog een tip voor verdere studie: het RU biedt regelmatig cursussen aan. Helaas net te laat voor deze keer, maar hier is toch de link voor een indruk: https://www.ru.nl/opleidingen/onderwijs-voor-professionals/overzicht/postacademische-cursus-recente-nederlandse-en-vlaamse-letterkunde
Het leukste wat ik op het moment aan het lezen ben is ‘Leonard and Hungry Paul’ van Rónán Hession. Ik ben nog in het begin en ik heb geen idee waar het heen gaat, maar het leest heerlijk weg. Het gaat over twee dertigers met een weinig opzienbarend leven, er gebeurt weinig, maar de subtiele humor maakt het zeer aangenaam leesvoer. Soms is dat net wat je nodig hebt.
Ik had een heel antwoord getikt en toen klikte ik op je RU-link, waardoor ik mijn eigen website uit ging. Haha! Dat is postacademisch, ik ben niet academisch. Ik ben maar gewoon. Woensdagavond was de laatste van de zes Diep Lezen-avonden en niemand wilde daar stoppen, dus een paar van de groep gaan door met Verdiepend Lezen, dat voor de gelegenheid dan ook van fysieke bijeenkomsten in A’dam verschoven wordt naar online. De eerste meeting is op de avond van 30 april. Verdiepend Lezen bestaat uit 8 maandelijkse meetings, waarin we vier boeken gaan bespreken. Aanmelden is nog mogelijk! Ik heb er alvast zin in!
Daarnaast zijn Martijn en ik bezig met het uitwerken of een online leesclub rond scifi/weird mogelijk is met een klein groepje gelijkgestemden.
En nu mijn verdwenen tekst proberen te reproduceren, ik klink vast erg spontaan nu:
KNGF lijkt me geweldig om te doen en het is zo nodig en goed, maar poeh, moeilijk om je hond na een jaar weer in te leveren. Ik ben zelf ook best een twijfelkont of we alles wel goed doen en een KNGF-pup moet natuurlijk wat fatsoenlijker in elkaar zitten dan een rescuehondje uit Roemenie dat sowieso op achterstand staat door een foute start in het leven (de eerste 4 maanden in kennels).
Had jij met Jamie Gunn inderdaad ook last van dat rommelige plot? Ik was gewoon niet in staat om te ontdekken hoe de verschillende delen nou met elkaar te maken hadden, behalve telkens een losse connectie met dezelfde premisse.
Wat tof dat je Hail Mary zo leuk vond. Heb je Murderbot al gelezen? Of Red Rising van Pierce Brown (minder humoristisch, best bruut en militaristische sf). Becky Chambers is ook heel erg leuk. Die laatste is echter niet vertaald helaas. Murderbot wel (digital only dan) en Pierce Brown ook.
Die Hession heb ik ook! De boekverkoper vond hem iets te licht, te feelgoody, maar ik heb hem toch meegenomen en de eerste bladzijde bevalt me goed! Leest inderdaad heel fijn weg en het is grappig, die eerste zin al…
Oh jee, balen als je antwoord ineens weg is. Dat post-academisch schijnt mee te vallen, iemand op Hebban deed die cursussen en met jouw ervaringen op allerlei gebied, zal dat niet echt een verschil maken. Maar dat jullie doorgaan met verdiepend lezen is wel leuk.
Jamie Gunn vond ik echt een afknapper: goede stukjes, maar ook zoveel dat er zomaar tussendoor staat. Hij had een goed idee, maar het was nog niet goed genoeg uitgedacht.
Ik heb zojuist het eerste deel van Martha Wells op mijn kobo gezet. Je andere tips ga ik zeker nog opzoeken. Engels is gelukkig geen probleem.
Jij juist dank je wel dat je de plaatjes in de nieuwsbrief niet vervangen hebt, want ik zag een mooi stapeltje boeken over boeken lezen (tenminste dat permitteer ik me op te maken ogv de titels) dus Tnx!
Twee pleegpups en twee eigen lieverds is echt wel een huis vol en een aanslag op je leestijd. Sprak vorige week iemand met een labra-pup van 8wk en die zei “Ik was even vergeten hoeveel werk een pup was.” Ach, die wallen kun je desgewenst wegpoederen en verder is het wel lekkere en dankbare reuring, toch?
Dat de cursus je over de drempel helpt om in boeken te schrijven 🙈 Heb zelf inmiddels dat ‘Hoe lees ik’ in huis gehaald en zag in de inleiding hier al verwijzende opmerking over staan. Eigenlijk is het een no-go, al doe ik het wel in recensie- en leesclub boeken … deed het eerst alleen met briefjes ertussen maar zocht me daarna blind naar de exacte passage die ik met dat briefje wilde herinneren. Toch wel stok achter de deur om een keer tijd te maken voor die cursus als jij er weer veel uit hebt kunnen halen.
Interessante boekentips. Heb van je fp/insta de “lage landen” meegenomen (en besteld)
Ik heb een enorme kast (obscure) Boeken over Boeken en ik dacht dat het leuk was om daar af en toe een boek uit te trekken en er iets over te vertellen.
Cooper heeft op dit moment een wat onrustig buikje, dus slecht eten en soms wit schuim overgeven door lege maag. Als ik hem heel regelmatig een beetje eten geef gaat het goed, dus ik zit daar heel erg op te letten. Het gaat sinds gisteren de goede kant op! Het is een heel snel mannetje, net na een groeispurt (toen wel veel eten), wild spelen, dus hij is gewoon even uit balans, maar poeh, wat een gedoe.
Ik ga mijn boeken toch niet weggeven en waar ze terechtkomen als ik er niet meer ben, boeit me niet. 😀 Ik denk dat het leuk is om later nog eens in een boek te bladeren en te zien hoe je ervaring toen was. Ik ga dat gewoon lekker eens proberen, maar las eerst Hail Mary en dat is niet een boek voor aantekeningen, dat is echt een beleefboek.
Ik miste in Diep Lezen een klein beetje overzicht, maar ik heb echt extreem behoefte aan logica en structuur, dus dat kan aan mij liggen. Als je een geoefende lezer bent, kan je je afvragen of je iets nieuws krijgt te horen (het gaat over verschillende soorten perspectieven, tijdvormen, schrijfstijlen, stijlbeelden, et cetera). Eigenlijk gaat het ook niet zo heel erg om die content, maar ook over de teksten waarmee je oefent (heel veel losse fragmenten en teksten uit boeken) en de wisselwerking tussen de lezers in het groepje. Dat vond ik erg prikkelend en leuk. En nu gaan we dus Verdiepend Lezen doen, dat een beetje voortborduurt op Diep Lezen. Vier boeken in 8 maanden, elke maand een meeting (eentje theorie en dan eentje over het boek van die maand). Aanmelden kan nog, het is online. Ik doe het vooral omdat ik graag (erg) inhoudelijk bezig wil blijven met literatuur.
Best duur, he? Dat Lage Landen? Verzending met DHL express, wat een toestand. Maar wel heel goed studiemateriaal.
Ooooh, als ze niet lekker zijn, ben je aan ze overgeleverd … hoop gedoe idd maar altijd graag gedaan … heb jarenlang een zorgenkind (van 88kg) gehad … een blij en lief beest, alleen die poten … opvallend btw dat het lastig is voor hem om een thuis te vinden, hij ziet er uit als een leuke doerak.
Om met andere lezers dieper in een boek te duiken, is meestal heerlijk. Heb je Diep Lezen nodig voor dat Verdiepend lezen? Mijn impuls-beheersing staat pover afgesteld al lukt nachtje over slapen inmiddels wel. Blijft me trekken, om met andere lezers zo in een boek te duiken. Algemene leesclubs zitten vaak / goeddeels op beleving … ook leuk en gezellig maar de techniek onder de loep nemen is tof en met mensen die er veel meer kijk op hebben dan ik eye opening.
Dat Boeken over boeken idee is heel goed plan!
En ook al boeit het je niet … volgens mij moet jij wel ‘iets’ met je bibliotheek in je nalatenschap doen (of in goede handen achter laten). En ja, Lage landen is aan de prijs … ga beleven of het dat waard is.
Had jij de laatste Perquin gelezen? Ja toch? Ik lig dubbel om die moeder 🤭🙈
Ah, had ie een slecht bewegingsapparaat? Dat is het voordeel van al die vuilnisbakjes uit Roemenie, ze worden over het algemeen hartstikke oud.
Perquin heb ik nog niet gelezen, maar ligt op een stapeltje NLse debuten van vrouwelijke auteurs naar me te loeren tot ik begin. Nu ben ik nieuwsgierig!
Ik weet niet wie zit te wachten op 8000 boeken, voornamelijk Engelse en Nederlandse genrefictie en een paar lollige restverzamelingen (mythologieën, boeken over natuur, boeken over beesten, boeken over boeken, boeken over schrijven). Ik ga ervan genieten tot aan mijn dood ver na mijn honderdste verjaardag en dan laat ik de boel de boel, vrees ik nu. Wie zal zo veel van ze houden als ik?
Hi Debbie, echt knap hoor 8 boeken in 2 maanden met alle reuring in huis! Ik zit op 5 boeken vanaf 1 januari…. Ik volg je op insta dus zie af en toe wat van de hondjes voorbij komen, ze zijn echt leuk hoor, had wel verwacht dat er meer belangstelling zou zijn, komt vast goed en tot die tijd er ook van genieten! Ik heb zoals gewoonlijk geen van je gelezen boeken gelezen, dichtste bij komt dat ik van Oldeheuvel Dolores Dolly Poppedijn ooit heb gelezen, ik ben gewoon echt geen fan van horror (en lees heel erg weinig Sci-Fi). Maar het blijft altijd leuk om te lezen wat jij leest!
Ik ben wel fan van horror (niet altijd geweest overigens en nog steeds niet in film), maar ik hou wel vooral van literaire of cosy horror, met een kloppend verhaal en ronde personages. Gewoon slasher horror voor de blood and gore vind ik niks en een rammelend plot vol ‘boohoo, vind je dit niet eng?’-pogingen ook niet. 😀
Hahahaha, boohoo vind je dit niet eng😂🤣. Ja als het echt heel slecht is, is het wel weer grappig misschien maar dan lees ik toch liever iets anders. Ik heb net Writers & Lovers gelezen van Lily King en gelijk door naar Heart the lover van haar. Ik had het tweede boek uit de bibliotheek en toen bleek dat het toch beter was om eerst deel één te lezen en die had ik nog op mijn e-reader. Ik vond het eerste deel echt leuk, dus ben met plezier in deel twee begonnen.