Alle lulligheden op een eiland
Van debutante Evelyn Clarke komt de met luide buzz aangekondigde thriller The Ending Writes Itself. Een echte debutante is deze auteur niet, want het gaat om een pseudoniem van gelegenheidsduo Victoria, V.E. Schwab, bekend schrijfster van fantasy en Young Adult, en Cat Clarke, minder bekend schrijfster van Young Adult-fictie.
Ik ben nogal een sukkel voor hypes en buzz, daar krijg ik FOMO van, dus natuurlijk lees ik dan ook dit boek (dat in april in Nederlandse vertaling is verschenen).
'Oh die'
De premisse van het boek is: laten we een klein groepje mensen in een naargeestig kasteel op een verlaten eiland zetten en ze alle communicatiemogelijkheden naar buiten ontnemen. ‘Oh die’, hoor ik je zeggen en je hebt gelijk, dit is tot in het oneindige gedaan. Een moderne And then there were none van Agatha Christie, een lugubere aftelsom, een Cluedo in 350 bladzijden. Dit is geen spoiler, want natuurlijk overleeft niet iedereen dit.
Slechts 72 uur
De beroemde thrillerschrijver, tevens kluizenaar, Arthur Fletch is dood. Zijn laatste boek, dat zwaar over deadline is, het slot van een populaire serie is én bron van bestaanszekerheid vormt voor de hele uitgeverij, is niet afgeschreven. Er is 90% ingeleverd, maar het slot, de laatste tienduizend woorden, mist. Fletch’ uitgever en redacteur bedenken een geheim spel, waarin zes schrijvers de kans krijgen een passend einde te schrijven aan het boek en daarmee een enorm geldbedrag en bovendien een contract voor hun eigen boeken ontvangen. Ze hebben slechts 72 uur.
Alle lulligheden
In eigen perspectieven leren we de zes schrijvers kennen (eigenlijk vijf, eentje is een auteursduo) en alle, maar dan ook alle lulligheden van het uitgevers- en schrijversvak. Wie nog een baan in het boekenwereldje wil zien te krijgen na het lezen van dit boek is goed gek, want je moet heel veel slikken, er is oneindig veel middelmatigheid, alle voortgang is traag als stroop en succes wordt bepaald door Russische roulette.
Maar, iedereen wil schrijver worden en deze zes schrijvers die nog niet echt zijn doorgebroken helemaal. Met de enorme prijs als aas, een angstaanjagende deadline en stevige concurrentie gaan de schrijvers natuurlijk van alles doen behalve schrijven, zoals drinken, hardlopen, eten, rondsluipen, nadenken, kletsen, slapen en meer.
Keurig en prima, maar zonder 'oomph'
Het boek is prima geschreven, zonder een opvallende of eigen schrijfstijl. De personages zijn netjes driedimensionaal, lekker rond en echt, al ontsnappen zij ook niet echt aan de clichés. De setting is sfeervol, interessant en leuk, ik vond het zonde om het verhaal te verlaten, want ik vond het er wel gezellig. Het mysterie zit keurig in elkaar, maar spanning, originaliteit en enige eigenheid in stijl mist om de een of andere reden volledig en daarmee mist het alle 'oomph'. Een keurige thriller, prima vermaak, maar niets opzienbarends. Het leukste zijn eigenlijk nog alle eigenaardigheden uit het uitgeverswereldje …
Van debutante Evelyn Clark komt de met luide buzz aangekondigde thriller The Ending Writes Itself. Een echte debutante is deze auteur niet, want het gaat om een pseudoniem van gelegenheidsduo Victoria, V.E. Schwab, schrijfster van fantasy en Young Adult, en Cat Clarke, schrijfster van Young Adult-fictie.
5 Comments
Naar dit boek was ik al benieuwd. Fijn om jouw mening hierover te lezen, Debbie!
Ga je hem lezen nu? 😀
Als het (Nederlandstalige) boek ooit eens op een Lannoo boekenmarkt ligt, dan belandt er inderdaad een exemplaar in mijn mandje 😉
Maar momenteel wacht er nog genoeg ander leesvoer op mij …
Ben nu mijn boeken eens aan het oplijsten (‘k vermoed dat het er zo’n enkele honderden zijn, hoewel het er ook veel meer zouden kunnen zijn) en intussen probeer ik er meteen ook enkele uit te lezen zodat ze naar de ruilkast kunnen om plaats te maken voor nieuwe boeken. De voorbije maand zijn er immers bijna ongemerkt alweer een 15-tal het huis binnen geglipt 😄
Klinkt als een prima boek voor de vakantie. Zag het liggen in de bibliotheek, dus meegenomen voor op de vakantiestapel.
Dat is het, prima leesvoer, zeker als je de bezwaren die ik noemde niet heel zwaar vindt wegen. Het was echt een prima leeservaring, als je niet per se overrompeld wilt worden. Een beetje een gezellig ‘eng huis’-mysterie. Cosy.