Het lijkt zo best vredig en kalm hier in huis. π
De knappe pupmans.
Het is de leukste wandelhond ever. Denk Miegels, maar dan zonder uitvallen. π
De tweede avond van de Diep Lezen-cursus van @lotoverboeken is geweest en ik ontdek zowaar dingen over mijzelf als lezer. Zo heb ik het idee dat anderen veel meer feiten onthouden van de verhalen en ik hou aan het lezen van boeken vooral een gevoel over, een kleur, een vorm, een geluid, een vibe. Ik wil juist graag ook beter meer opslaan dan al dat abstracte. Dat is precies waarom ik deze cursus wilde doen. Ik heb al een dummy erbij gepakt om van elk gelezen boek een boekenweb te maken. Dat associeren helpt enorm bij het nadenken over het gelezene.
16.455 stappen heb ik gezet vandaag. Zo kom je nog eens in beweging als je pleegpups hebt! De meeste stappen waren voor mijn eigen honden, zodat ze even weg uit de drukte zijn en allebei even de baas voor zichzelf hebben.
Direct daarna krachttraining en nu kom ik nooit meer overeind, net als deze boom. π
Gron op de vroege ochtend met twee puppies die niet willen uitslapen. π
Zoom in op het eerste gespotte speenkruidje. De lente is hier!
Het is een hele berg hondjes, maar vredig is het toch.
Debbie leest weird
Een van mijn favoriete boeken is The Melancholy Death of Oyster Boy and other stories van Tim Burton, de beroemde regisseur. Het is het enige boek dat hij ooit uitbracht. Als ik lees over Stick Boy, Stain Boy (hij heeft zelfs een cape!) of The Girl Who Turned into a Bed, loop ik, gierend van het lachen, over van liefde voor deze vreemde wezens, die net even anders zijn.Β

















